Events
Maker in Huis Festival
Dauphine Rosalie, Karel López, Marine Magdalene, Gian Boersma, Jillis Pieters, Charlotte Laan, Mees Elias van Zanten & Lucas Braak
Vrijdag 11 december 2026
18.00 – 22.00
&
Zaterdag 12 december 2026
18:00 – 22:00
Passe-partout ticket = €10,-
Tijdens het Maker in Huis Festival presenteren Dauphine Rosalie, Karel López, Marine Magdalene, Gian Boersma, Jillis Pieters, Charlotte Laan, Mees Elias van Zanten & Lucas Braak hun project wat zij hebben ontwikkeld in het artist-in-residence programma Maker in Huis.
In 2026 kregen de makers ruimte, tijd en kennis om hun project te realiseren. Dit kon een eerste theater- of dansvoorstelling zijn, een dynamische installatie, een audiovisuele ervaring, een eigen dichtbundel of multidisciplinair spektakel. Wij hielpen ze een jaar lang met bijvoorbeeld studioruimte, artistieke coaching, tips over productie en advies over financiering.
Tijdens het Maker in Huis Festival is te zien:
Als Maker in Huis heeft Gian een poëtisch bewegingsonderzoek verricht over de ervaring van afgescheiden zijn van je eigen boosheid en de angst voor de woede van een ander. Tijdens het Maker in Huis Festival zal ze delen wat een ‘poëtisch bewegingsonderzoek’ voor haar inhoudt, ze zal het publiek begeleiden tijdens een poëtische meditatie, en ze zal fragmenten van haar geschreven werk delen. In deze fragmenten probeert ze taal te geven aan een woede die ze niet kon vinden in haar lichaam, en probeert ze zich te verhouden tot het vacuüm waarin deze woede telkens gepositioneerd wordt.
A body remembers what the mind cannot name.
Through a video installation and live performance, we move between fragmentation and surrender, between the instinct to disappear and the urge to be felt.
Breath, image, sound and ritual give form to something ancient stirring beneath the surface.
What begins in isolation slowly gathers into a shared body, reclaiming presence, connection and the right to take up space.
A declaration made by the body after it has been silenced.
boy of glass is an audiovisual performance that touches on how to navigate intimacy, hardship and grief in a relationship that almost exclusively takes place online. Through poems and vocal loops, Jillis questions how romantic gestures are performed through digital channels and what it means for a screen to become the embodiment of someone you love. As the vocal loops fill the room, Jillis desperately attempts to return to his body and move away from the screen. But how do you detach from a world that is always at your fingertips? An object that holds the person closest to you? And what happens to the boy inside the glass when the screen is turned off?
Lucas Braak en Mees Elias van Zanten zijn trans en verlangen sinds kinds af aan naar het hebben van een piemel. Terwijl er steeds meer gesproken wordt over borstoperaties, hormonen en sociale transitie, blijft dit verlangen vaak onbesproken. Schaamte, zwaarte, een gebrek aan informatie en de problematisering van mannelijkheid maken het tot een taboe, zelfs binnen de eigen gemeenschap.
Het ik wil een piemel-project is een samenwerking tussen de twee makers waarin zij, door middel van werk dat een cross-over vormt tussen documentaire, performance en beeldend werk, onderzoeken hoe het is om als trans persoon te verlangen naar het hebben van een piemel binnen het huidige politieke landschap. En hoe ze andere trans mensen een veilige plek kunnen bieden waarin ze op speelse, vrije en gezamenlijke wijze dit verlangen kunnen onderzoeken.
Everything comes back to how we deal with external influences, and how much we trust ourselves in a world full of blueprints. We step into a culture that accepts us exactly as we are, at a time when we don’t even know who we are yet. We grow within an environment where trying and expecting become a necessity. We turn that expectation into a craving for recognition, asking to be seen at a time when love, perfection, and honesty have not yet found their balance. “Control” becomes our mantra. Recognition becomes the center of our lives.
We learn who we are while constantly feeling misunderstood. We listen to every voice except our own, collecting opinions, directions, and expectations along the way.
Until a moment comes when control begins to fade, and the only voice that remains is our own.
And when that happens, who takes responsibility for making sure you reach your destination?
How everything starts will not define how everything will transform. This is where the journey begins. Rooted in noise, and raising a voice through footwork and
expressing rhythm and movement through different styles. What began in the company of friends evolved into a path of self-discovery, surrounded by love
and pain.
Never alone, but ultimately, a journey built alone. Even when surrounded by those we choose to be with.
The question remains:
Do we savor the company, or do we chase the results?
Inspired by Caribbean myths, oral traditions and belief systems, Poukwa an ka pléré vyé tè? is a sound performance weaving together storytelling, percussion and singing. The work moves between the material and the immaterial, the visible and the invisible, the dreamed and the awaken blurring the lines between time and space to create space for grounding and healing.
Through the exploration of Guadeloupe’s specific percussion rythm, nature sounds recording and dreamy soundscape, Marine use dreams and imagination to reconnect with the missing pieces of her African and caribbean heritage.
In 2024 was Charlotte Laan Maker in Huis bij Nowhere, toen zij een hersenschudding opliep. Belichaamde ervaring van het verlies van gezondheid en de zoektocht naar herstel, vertaalde zij samen met videograaf Tim Bergmann naar ongepolijste performatieve beelden. Het daaruit voortgekomen videografisch portret unfolding, wordt tijdens het Maker in Huis Festival 2026 getoond.
Met een PASSE PARTOUR TICKET kan je alle presentaties meemaken die op deze dag te zien zijn.